پروتز سینه چیست و چه افرادی کاندید مناسبی هستند؟
پروتز سینه یا Breast Implant وسیلهای است که در جراحی افزایش حجم یا بازسازی سینه مورد استفاده قرار میگیرد. در جراحی افزایش حجم سینه، پروتز در موقعیتی که جراح براساس آناتومی و شرایط فرد انتخاب میکند قرار داده میشود تا حجم یا فرم سینه تغییر کند.
Mayo Clinic جراحی افزایش حجم سینه را عملی معرفی میکند که طی آن پروتز زیر بافت سینه یا عضلات قفسه سینه قرار میگیرد.
انواع کلی پروتز سینه
پروتزها از نظر ماده داخلی، شکل، اندازه و ویژگیهای سطح تفاوتهایی دارند.
FDA دو گروه کلی پروتزهای پرشده با محلول سالین و پروتزهای ژل سیلیکونی را توضیح میدهد. هر دو دارای پوسته خارجی سیلیکونی هستند.
انتخاب نوع و اندازه پروتز نباید صرفاً براساس یک عکس یا اندازه مورد علاقه انجام شود. پهنای قفسه سینه، میزان بافت طبیعی، کیفیت پوست و هدف فرد در انتخاب تأثیر دارند.
پروتز در کجا قرار میگیرد؟
بسته به شرایط فرد، پروتز میتواند در موقعیتهای متفاوتی نسبت به بافت سینه و عضله قرار گیرد.
انتخاب محل مناسب موضوعی تخصصی است و به میزان بافت موجود، نوع پروتز، آناتومی و هدف جراحی بستگی دارد.
هیچ محل قرارگیری واحدی را نمیتوان برای همه افراد بهترین دانست.
چه افرادی ممکن است کاندید مناسبی باشند؟
جراحی افزایش حجم سینه یک عمل انتخابی است و تصمیم برای انجام آن باید پس از ارزیابی کامل و آگاهی از فواید و خطرات صورت گیرد.
سلامت عمومی مناسب، انتظارات واقعبینانه و درک کامل محدودیتها و مراقبتهای بلندمدت پروتز از موارد مهم هستند.
شرایط هر فرد باید به صورت جداگانه بررسی شود.
آیا پروتز میتواند افتادگی سینه را برطرف کند؟
پروتز عمدتاً برای افزایش حجم استفاده میشود.
در افتادگی قابلتوجه، افزایش حجم به تنهایی الزاماً نمیتواند موقعیت بافت را اصلاح کند. در بعضی افراد ممکن است جراحی لیفت سینه به تنهایی یا همراه با افزایش حجم مطرح شود.
تشخیص درجه افتادگی و روش مناسب با معاینه انجام میشود.
انتخاب اندازه پروتز
یکی از مهمترین مراحل مشاوره، انتخاب اندازهای است که با ساختار بدن تناسب داشته باشد.
بزرگترین پروتز الزاماً بهترین نتیجه را ایجاد نمیکند. انتخاب بیش از حد بزرگ میتواند فشار بیشتری به پوست و بافت وارد کند و در درازمدت بر فرم سینه اثر بگذارد.
هدف، ایجاد تناسب با آناتومی بدن و خواسته واقعبینانه فرد است.
آیا پروتز سینه دائمی است؟
یکی از مهمترین نکات درباره پروتز این است که نباید آن را وسیله مادامالعمر در نظر گرفت.
FDA تأکید میکند هرچه مدت قرارگیری پروتز بیشتر شود، احتمال بروز برخی مشکلات و نیاز به جراحی مجدد نیز افزایش پیدا میکند. نمیتوان زمان مشخص و یکسانی برای تعویض پروتز همه افراد تعیین کرد.
بنابراین داشتن پروتز به معنای نیاز قطعی به تعویض در یک سال مشخص نیست، اما فرد باید آمادگی پیگیری بلندمدت و احتمال جراحیهای آینده را داشته باشد.
عوارض احتمالی پروتز
مانند هر جراحی، افزایش حجم سینه نیز با خطراتی همراه است.
از جمله مواردی که در منابع پزشکی مطرح شدهاند میتوان به عفونت، درد، عدم تقارن، تغییر حس، جابهجایی پروتز، پارگی و تشکیل کپسول سفت اطراف پروتز اشاره کرد.
FDA همچنین درباره برخی عوارض نادر مرتبط با پروتزها اطلاعرسانی کرده است و تأکید دارد افراد باید پیش از جراحی اطلاعات کافی درباره نوع پروتز و خطرات احتمالی دریافت کنند.
کپسول اطراف پروتز چیست؟
بدن به طور طبیعی اطراف جسم خارجی بافتی ایجاد میکند که به آن کپسول گفته میشود.
در اغلب افراد وجود این بافت بخشی از واکنش طبیعی بدن است، اما در برخی موارد کپسول ممکن است بیش از حد سفت شود و باعث تغییر فرم یا ناراحتی شود که به آن انقباض کپسولی گفته میشود.
در موارد شدید ممکن است درمان یا جراحی دیگری نیاز باشد.
آیا پروتز میتواند پاره شود؟
بله، پارگی یکی از عوارض شناختهشده پروتز است.
نحوه تشخیص آن به نوع پروتز بستگی دارد. برخی پارگیهای پروتز سیلیکونی ممکن است بدون علامت واضح باشند، به همین دلیل پیگیری مناسب اهمیت دارد.
FDA توصیههایی برای پایش پروتزهای سیلیکونی ارائه کرده و MRI یا سونوگرافی را در شرایط مشخص برای بررسی پارگی مطرح میکند.
قبل از عمل چه پرسشهایی باید مطرح شود؟
نوع پروتز، اندازه، محل قرارگیری، محل برش، خطرات احتمالی، احتمال نیاز به جراحی آینده و نحوه پیگیری بلندمدت از موضوعات مهم جلسه مشاوره هستند.
همچنین فرد باید درباره تأثیر احتمالی جراحی بر تصویربرداری سینه و سایر ملاحظات سلامت اطلاعات دریافت کند.
دوران نقاهت
پس از جراحی وجود درد، تورم و احساس کشیدگی تا حدی قابل انتظار است.
مدت بازگشت به فعالیت برای همه یکسان نیست و براساس شرایط عمل تعیین میشود.
رعایت محدودیت فعالیت و پیگیریهای توصیهشده برای ترمیم اهمیت دارد.
جمعبندی
پروتز سینه یکی از روشهای جراحی برای افزایش حجم یا بازسازی سینه است، اما انتخاب آن باید پس از بررسی دقیق آناتومی، سلامت عمومی، اهداف فرد و خطرات کوتاهمدت و بلندمدت انجام شود.
مهم است که فرد بداند پروتز وسیله مادامالعمر نیست و ممکن است در آینده نیاز به پایش یا جراحی مجدد داشته باشد.
گفتوگوی شفاف با جراح درباره انتظارات، نوع پروتز، اندازه، خطرات و مراقبتهای آینده بخش مهمی از تصمیمگیری آگاهانه است.
